ظَهِیْرَة

ثِیابَکُمْ مِّنَ الظَّهیرَةِ «ظَهِیْرَة» از مادّه «ظَهْر» چنان که «راغب» در «مفردات» و «فیروزآبادى» در «قاموس» مى گویند: به معناى نیمروز و حدود ظهر است که مردم در این موقع، معمولاً لباس هاى روئین خود را در مى آورند و گاه، مرد و همسرش با هم خلوت مى کنند.(15)