عادل

(دِ) [ ع. ] (اِفا.) دادگر، داد دهنده. ج. عدول.<br>

(دِ) [ ع. ] (اِفا.) دادگر، داد دهنده. ج. عدول.

عادل . [ دِ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدا.

عادل . [ دِ ] (ع ص ) داددهنده . ج، عدول . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مقابل فاسق . ◄ مشرک که غیر حق تعالی را به حق برابر و شریک سازد. (مهذب الاسماء). و منه قول امراءة للحجاج انک لقاسط عادل ؛ أی مشرک . (اقرب الموارد). ◄ راست . درست . مستقیم ؛ میزان عادل یعنی ترازوئی راست، مقابل میزان مایل . (مهذب الاسماء).

عادل . [ دِ ] (اِخ ) لقب انوشروان است : همی نازد بعهد میر مسعود چو پیغمبربه نوشروان عادل . منوچهری . به آنچه ملک عادل انوشروان کسری بن قباد سعادت ذات ... (کلیله و دمنه ).

منصف، باانصاف، درست، پرهیزگار دادگر، دادگستر، عدالت‌گستر، معدلت‌پرور، عدالت‌خواه، عدل‌گستر، عدالت‌پرور، مساوات‌خواه صادق، شریف واقع‌بین، حقیقت‌بین

دادور، دادگستر، دادگر

نام مردانه