عادیة

عادیة. [ ی َ ] (ع ص ) شتران سخت دونده . (منتهی الارب ). ◄ شتران ماننده (مانده ؟) در طاقستان که به شور گیاه میل نکنند. ◄ کاری که باز دارد ترا از چیزی . ◄ گروهی از قوم که جهت کارزار بدوند یا آنکه پیشتر حمله کنند از پیادگان . (منتهی الارب ).