عادیه

(یَ یا یِ) [ ع. عادیه ] (ص. اِ.) سخت دونده (شتر)؛ ج. عوادی.

(یَّ یا یُِ) [ ع. عادیه ] (اِفا. اِ.) ۱- مؤنث «عادی»؛ متجاوزه، متعدیه. ۲- جماعتی که مستعد قتال باشند. ۳- بعد، دوری. ۴- شغلی که مرد را از هر کار باز دارد. ۵- ظلم، شر.