عارف ایگی

عارف ایگی . [ رِ ف ِ ] (اِخ ) سراج حسن بن غیاث الدین علی معروف به حکیم عارف . پدر وی از کلانتران قصبه ٔ ایگ (ایجه ) بود. در ریحانة الادب آرد: در زمان اکبر شاه هندی به هندوستان رفت و در عظیم آباد ساکن گشت . وی به سال ٩٧٦ هَ . ق . متولد شد. وفاتش به سال ١٠٣٥ در بنگاله اتفاق افتاد. دیوان اشعارش حاوی ٢٠٠٠ بیت شعر است . و او راست : مثنوی اندرزنامه حاوی ٢٣٠٠ بیت و از جمله اشعار اوست : این عمر که از نیمه ٔ هشتاد گذشت یادش چه کنی که شاد و ناشاد گذشت . (الذریعه ج ٩ ص ٦٦٦) (ریحانة الادب ج ٣ ص ٤٧).