عارفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(رِ فِ یا فَ) [ ع. عارفة ] (اِفا.)<BR>۱- مؤنث عارف، زن صوفی.<BR>۲- (اِمص.) مهربانی، نیکویی ؛ ج. عوارف.<br>
فرهنگ فارسی معین
(رِ فِ یا فَ) [ ع. عارفه ] (اِفا.) ۱- مؤنث عارف، زن صوفی. ۲- (اِمص.) مهربانی، نیکویی ؛ ج. عوارف.
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
عارفة. [ رِ ف َ ] (ع ص ) مؤنث عارف : امراءة عارفة؛ زن شکیبا. (ناظم الاطباء). و رجوع به عارف شود. ◄ (اِمص ) مهربانی . (غیاث ) (آنندراج ). نیکویی . ج، عوارف . ◄ (ص ) شناخته شده . (منتهی الارب ).
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه