عاریتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاریتی . [ ی َ ] (ص نسبی ) منسوب است به عاریت و آنچه به عاریت باشد و آنچه به عاریت ستانند و آنچه را بقاء نباشد چون زندگی و غیره : به عمر عاریتی هیچ اعتماد مکن که پنج روز دگر میرود به استعجال . سعدی . وعاقل به جاه عاریتی مغرور نگردد. (مجالس سعدی ). رجوع به عاریت و عاریة شود.