عاسل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاسل . [ س ِ ] (ع ص ) انگبین گیرنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ نیزه ٔ سخت لرزان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ◄ مرد نیک و صالح . ج، عُسُل . ◄ مرد ستوده کردار و نیک عمل که بدان ستایش و ذکر او را بیارایند و مانند انگبین شیرین گردانند. ◄ (اِ) گرگ . ج، عُسَّل . (منتهی الارب ) (آنندراج ).