عاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاس . [ عاس س ] (ع ص، اِ) شبگردنده ٔ گرد شهر. (منتهی الارب ). پاسبان . ج، عَسَس و عَسیس . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
عاس . (اِخ ) بطنی است از آل عمران از آل کثیر.یکی از قبائل حضرموت . (معجم قبائل العرب ج ٢ ص ٧٠١).