عاشق اصفهانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاشق اصفهانی . [ ش ِ ق ِ اِ ف َ ] (اِخ ) مؤلف مجمع الفصحاء آرد: نام او آقامحمد و شغل وی خیاطت و حالتش قناعت طبعش عالی و اشعارش حالی در شیوه ٔ غزل سرایی طرزی دلپسند دارد. معاصر هاتف و آذر بوده است و او راست : دیوان غزلیات . گویند اشعار او به ده هزار رسیده است در غزلیات مضامین عاشقانه دارد از آن جمله است : تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا تا که شود مشتری تا چه دهد در بها ما و دل بی نصیب هر دو فقیر و غریب تا که شود مهربان تا که شود آشنا. وفات وی به سال ١١٨١ هَ . ق . اتفاق افتاده است . (از مجمع الفصحاء ج ٢ ص ٣٤٦). و رجوع به الذریعه ج ٩ ص ٦٧٢ شود.