عاشق سمرقندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاشق سمرقندی . [ ش ِ ق ِ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) یا خوارزمی، مکنی به ابوالخیر. از شعرای قرن دهم هجری است که محل توجه سلاطین وقت بود و مدتی در هرات اقامت نمود و مورد عنایات سلطان حسین بایقرا گردید. وی به سال ٩٥٧ هَ . ق . در ماوراءالنهر درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٢ ص ١٤٧).