عاشیة

عاشیة. [ ی َ ] (ع ص ) شتر در شبانگاه چرنده . (منتهی الارب )(آنندراج ). شتر عشا خورنده . و در مثل است : العاشیة تهیج الاَّبیة، یعنی هر گاه ببیند کسی را که از خوردن غذای شب امتناع میورزد از او پیروی میکند و غذای شب را با وی میخورد. (از اقرب الموارد) (تاج العروس ).