عاصر

عاصر. [ ص ِ ] (ع ص، اِ) عبارت است از داروئی که تناول آن باعث بیرون ساختن مواد فاسده از تجاویف و اندرون عضو گردد مانند اهلیلج . (قانون بوعلی ص ١٥٠).

عاصر. [ ص ِ ] (ع ص ) فشارنده ٔ انگور و غیره . (المنجد) (ناظم الاطباء). ◄ رجل عاصر؛ مرد اندک خیر و ممسک . (المنجد) (اقرب الموارد). ج، عَصَرة و عاصرون . (اقرب الموارد).