عاصمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاصمی . [ ص ِ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن عاصم بن عبداﷲ.اصل او از کوفه و مسکن وی بغداد بود. از ثقات و معتمدان محدثان امامیه و خواهرزاده یا برادرزاده ٔ علی بن عاصم محدث و استاد کلینی است . (ریحانة الادب ج ٣ ص ٤٩). و رجوع به امل الاَّمل و هدیة الاحباب ص ١٩٧ شود.
عاصمی . [ ص ِ ] (اِخ ) مولانا عاصمی . یکی از ادباء و شعراء است و از جمله اشعار اوست : چون آتشم ز هجر تو بر سر زند علم سازم روان چو شمع ز گرداب دیده نم . (مجالس النفائس ص ٧٨).