عاضه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاضه . [ ض ِه ْ ] (ع ص ) شتر عضاه خوار. ج، عَواضه ؛ بعیر عاضه و ناقة عاضه و عاضهة و حیة عاضه و عاضهة. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ مار که گزیده اش در حال بمیرد.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ جادوگر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).