عاقلفریب
/vâže/
لغتنامه دهخدا (نسخه SQL)
عاقل فریب . [ق ِ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) فریب دهنده ٔ عاقل . آنکه خردمند را بفریبد مفتون سازنده . سخت فربینده : اگرچه نار سیمین گشت سیبم همان عاشق کش عاقل فریبم . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی