عاکل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاکل . [ ک ِ ] (ع ص ) کوتاه بالا. زفت بدفال . ج، عُکُل . (منتهی الارب ). کوتاه بالای بخیل . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عاکل . [ ک ِ ] (ع ص ) کوتاه بالا. زفت بدفال . ج، عُکُل . (منتهی الارب ). کوتاه بالای بخیل . (اقرب الموارد).