عایذ

عایذ. [ ی ِ ] (ع ص ) نوزاینده از آهو و اسب و شتر و گوسپند و جز آن . ج، عوذ و عوذان . (ناظم الاطباء). رجوع به عائذ شود.

عایذ. [ ی ِ ] (اِخ ) کوهی است در جهت قبله و مقابل آن کوه دیگری است پشت به قبله . (از معجم البلدان ).