عباس غنوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عباس غنوی . [ ع َب ْ با غ َ ن َ ] (اِخ ) عباس بن عمرو الغنوی . از امرای عباسی است که ولایت فارس یافت و به سال ٢٨٧ هَ . ق . المعتضد او را عزل گرداند و یمامه و بحرین را به اقطاع بدو داد. وی به امر المعتضد به جنگ قرامطه رفت و بدست آنها گرفتار شد سپس آزاد گردید و به بغداد رفته و مورد انعام و اکرام المعتضد واقع شد.وی به سال ٣٠٥ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).