عبدالرحیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالرحیم . [ ع َ دُرْ رَ ] (اِخ ) ابن عبدالرحمان بن احمد السید الشریف العباسی . وی فاضل و عالم به لغت و حدیث بود. به سال ٨٦٧ هَ . ق . به قاهره متولد و به سال ٩٦٣ هَ . ق . درگذشت . از تألیفات اوست : فیض الباری در شرح غریب صحیح البخاری . (از الاعلام زرکلی ).
عبدالرحیم . [ ع َ دُرْ رَ ] (اِخ ) ابن ابوالقاسم قشیری، مکنی به ابونصر. رجوع به ابونصر عبدالرحیم بن ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن القشیری در این لغتنامه و الاعلام زرکلی شود.
عبدالرحیم . [ ع َ دُرْ رَ ] (اِخ ) ابن علی بن السعید اللخمی . رجوع به قاضی فاضل عبدالرحیم بن علی بن حسین ... شود.