عبدالرزاق سمرقندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالرزاق سمرقندی . [ ع َ دُرْ رَزْ زا ق ِ س َ م َ ق َ ] (اِخ ) کمال الدین فرزند جلال الدین اسحاق . وی مردی مورخ و فاضل بود. از طرف شاهرخ سفارت هند و گیلان یافت و به خدمت امیرزادگان مانند میرزا عبداللطیف و میرزا عبداﷲ و جز آن درآمده و عاقبت به خدمت سلطان ابوسعید پیوست . پس از آن زندگی انزوا اختیار کرد و در خانقاه شاهرخیه در هرات سمت شیخی یافت . وی به سال ٨٨٧ هَ . ق . در هرات درگذشت . (ازتاریخ ادبیات ادوارد برون ج ٣ ص ٤٨٠) (از رجال حبیب السیر ص ١٧٢) (از سبک شناسی ج ٣ ص ١٧٢، ١٨٥، ١٩٥).