عبدالقادر گیلانی | غزلیات | شماره ۱۰ - همره بادصبا

هرچه ازسنگین دلان بر جان ما آیدخوش است گروفا آیدخوش وگرهم جفا آیدخوش است بشنوم تا چند بوی گل زباد صبحدم بوی او گر همره باد صبا آیدخوش است راضیم از هرچه پیش آید به درد عشق تو گرهمه برجان من دردوبلا آید خوش است روز ابر اینچنین داری چو سر در کاسه‌ای گربه جای قطره‌ها سنگ ازهوا آیدخوش است عشق زیبا مینماید محیی هرکس را که هست بوی گل گر همره باد صبا آید خوش است