عبدالکریم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبدالکریم . [ ع َ دُل ْ ک َ ] (اِخ ) ابن عبدالنوربن المنبر الحلبی المصری . وی صاحب تاریخ مصر و شرح صحیح بخاری است . به سال ٧٣٥ هَ . ق . درگذشت . (از رجال حبیب السیر ص ٥٤١) (از الاعلام زرکلی ).
عبدالکریم . [ ع َ دُل ْ ک َ ] (اِخ ) ابن عبدالصمدبن محمد القطان الطبری شافعی، مکنی به ابومعشر شیخ اهل مکه و عالم به قراآت بود.از تألیفات اوست : التلخیص فی القراآت الثمان . سوق العروس فی القراآت . عیون المسائل فی التفسیر. وی به سال ٤٧٨ هَ . ق . به مکه درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).
عبدالکریم . [ ع َ دُل ْ ک َ ] (اِخ ) ابن عطایابن عبدالکریم القرشی الزهری الاسکندرانی . وی در قرافه ٔ کبرای مصر سکونت جست . از تألیفات اوست : شرح ابیات الجمل . زیارة قبور الصالحین .وی به سال ٦١٢ هَ . ق . درگذشت . (از الاعلام زرکلی ).