عبرت شش روزه

عبرت شش روزه . [ ع ِ رَ ت ِ ش ِ زَ / زِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب )کنایه از آسمان و زمین و آنچه در مابین آسمان و زمین و روی زمین است از مخلوقات . ◄ کنایه است از آنچه در میان آوریم و از ما بفعل آید. ◄ کنایه به آنچه از حوادث بفعل می آید. (برهان ).