عبرت پذیرفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبرت پذیرفتن . [ ع ِ رَ پ َ رُت َ ] (مص مرکب ) کنایه از پند گرفتن و نصیحت گوش کردن باشد. (برهان ) (آنندراج ). عبرت گرفتن : گه از لوح ِ ناخوانده عبرت پذیر گه از صُحْف ِ پیشینگان درس گیر. نظامی . مگر کز خوی ِ نیکان پند گیرند وز انجام ِ بَدان عبرت پذیرند. سعدی .