عبن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عبن . [ ع َ ب َ ن ن ] (ع ص ) سطبر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پرگوشت از کرکس و شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسماء).
عبن . [ ع َ ] (ع مص ) سطبری بدن و درشتی آن . (منتهی الارب )(آنندراج ). غلیظ و خشن بودن جسم . (اقرب الموارد).
عبن . [ ع ُ ب ُ ] (ع ص ) مرد ملیح پرگوشت تمام اندام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).