عبهری غزنوی

عبهری غزنوی . [ ع َ هََ ی ِ غ َ ن َ ] (اِخ ) عبدالحمید. مردی حکیم و شاعر و ملازم الب ارسلان و ملکشاه بود با شاعرانی مانند حکیم سنایی و ادیب صابر و سوزنی مصاحبت داشته است . از اشعار اوست : بگردون برین بر شد بفخر مملکت ایران که گسترد از برش سایه خجسته رایت سلطان خداوند جهان الب ارسلان سلطان دین پرور که با عدلش نماید جور یکسر عدل نوشروان . (از مجمع الفصحاء ج ١ ص ٤٤٧).