عبید زاکانی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۲

تا ساخته شخص من و پرداخته‌اند در زیر لگد کوب غم انداخته‌اند گوئی من زرد روی دلسوخته را چون شمع برای سوختن ساخته‌اند