عتاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عتاه . [ ع ُ ] (ع مص ) سبک عقل گردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ناقص عقل شدن . (اقرب الموارد). ◄ مدهوش گشتن و رفتن خرد. (منتهی الارب )(آنندراج ). مدهوش گشتن . (منتهی الارب ). ◄ مدهوش شدن بدون زوال عقل . (اقرب الموارد). ◄ آزمند علم گردیدن و حریص شدن بر آن . ◄ حریص شدن بر اذیت کسی . ◄ حریص شدن بر حکایت کردن کلام کسی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
عتاه . [ ع َ ] (ع مص ) ناقص شدن عقل بدون جنون . (اقرب الموارد).