عتل

عتل . [ ع َ ت َ ] (ع ص، اِ) ج ِ عَتلة. ◄ (مص ) شتافتن به سوی بدی . (اقرب الموارد).

عتل . [ ع َ ت ِ ] (ع ص ) مرد شتابنده به بدی . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ).

عتل . [ ع َ ] (ع مص ) برداشتن و سخت کشیدن چیزی را. (از منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ ناقه را کشیدن . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (تاج العروس ) (تاج المصادر).