عجب
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ جَ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) شگفتی، تعجب. ۲- (ص.) شگفت آور، عجیب.
(عُ جْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.)به خود نازیدن. ۲- (اِمص.) تکبر، خودبینی.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(عَ جَ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) شگفتی، تعجب. ۲- (ص.) شگفت آور، عجیب.
(عُ جْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.)به خود نازیدن. ۲- (اِمص.) تکبر، خودبینی.