عجول

عجول . [ ع َ ] (ع ص ) زن فرزندمرده . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ ناقه ٔ بچه گم کرده . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ نیک شتابنده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) : مگر از دیدنم ملول شدی که به مرگم چنین عجول شدی . سعدی . ◄ واله و سرگشته از زن . ◄ (اِ) شتر ماده بدان جهت که از غایت جزع در حرکات خود شتابی می کند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ◄ مرگ . ◄ ناشتاشکن . (آنندراج ) (منتهی الارب ).

عجول . [ ع ِج ْ ج َ ] (ع اِ) گوساله . ج، عَجاجیل . (منتهی الارب ). ◄ مشتی از حَیس و خرما و پسته با خرما آمیخته . (منتهی الارب ).