عجیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(عَ) [ ع. ] (ص.) شگفت آور.<br>

فرهنگ فارسی معین

(عَ) [ ع. ] (ص.) شگفت آور.

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عجیب . [ ع َ ] (ع ص ) کار شگفت . ج، عِجاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) : عجیب نیست که از طین بدر کند گل و نسرین همان که صورت آدم کند سلاطه ٔ طین را. سعدی . ◄ خوش آیند از هر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ امری شگفت آور. (اقرب الموارد). ◄ ناشناخته .(منتهی الارب ) (آنندراج ).

واژگان فارسی سره واژه‌دان

شگفت آور، شگفت انگیز، شگفت، شگرف

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

بدیع، پرشگفت، شگرف، شگفت، شگفت‌آور، شگفت‌انگیز، طرفه، غریب، نادر ≠ عادی