عداوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عَ وَ) [ ع. عداوة ] (اِمص.) دشمنی، خصومت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عَ وَ) [ ع. عداوه ] (اِمص.) دشمنی، خصومت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عداوت . [ ع َ وَ ] (ع اِمص ) عداوة. دشمنی : با او نهانی عداوتی داشت . (گلستان ). هنر بچشم عداوت بزرگتر عیبی است . (گلستان ).
واژگان فارسی سره واژهدان
کینه توزی، کین، ستیزه جویی، دشمنی
واژگان قرآن
بَیْنَهُمُ الْعَداوَةَ «عداوت» در اصل، از مادّه «عدو» به معناى تجاوز مى آید.(31)