عدلة

(عَ دَ لِ) [ ع. عدلة ] (ص.) جِ عادل ؛ کسانی که برای شهادت دادن شایسته باشند.<br>

(عَ دَ لِ) [ ع. عدله ] (ص.) جِ عادل ؛ کسانی که برای شهادت دادن شایسته باشند.

عدلة. [ع َ ل َ ] (ع ص ) مؤنث عدل و قد یؤنث . یقال رجل عدل و امراءة عدل و عدلة؛ زن داد دهنده . (منتهی الارب ).

عدلة. [ ع َ دَ ل َ ] (ع ص، اِ) شایستگان گواهی . (منتهی الارب ). المزکّون للشهود. تزکیه شوندگان از شهود. (قطرالمحیط) (از اقرب الموارد). عُدَلة.