عدواء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ دَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- زمین خشک، سخت.<BR>۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت.<BR>۳- دوری جا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عُ دَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زمین خشک، سخت. ۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت. ۳- دوری جا.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عُ دَ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- زمین خشک، سخت.<BR>۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت.<BR>۳- دوری جا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عُ دَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- زمین خشک، سخت. ۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت. ۳- دوری جا.