عذرساز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذرساز. [ ع ُ ] (نف مرکب ) آنکه عذر آورد. آنکه پوزش و اعتذار آغازد : چو شه دید کان خسرو عذر ساز پیاده بنزدیک او شد فراز. نظامی . و گر پیش اقبال بازآمدی کجا عذر اگر عذرساز آمدی . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذرساز. [ ع ُ ] (نف مرکب ) آنکه عذر آورد. آنکه پوزش و اعتذار آغازد : چو شه دید کان خسرو عذر ساز پیاده بنزدیک او شد فراز. نظامی . و گر پیش اقبال بازآمدی کجا عذر اگر عذرساز آمدی . نظامی .