عذوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذوب . [ ع َ ] (ع ص ) کسی که از شدت تشنگی نخورد. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه میان او و میان آسمان حائل نباشد. ◄ ستور ایستاده که آب و علف نخورد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عذوب . [ ع َ ] (ع ص ) کسی که از شدت تشنگی نخورد. (ناظم الاطباء). ◄ آنکه میان او و میان آسمان حائل نباشد. ◄ ستور ایستاده که آب و علف نخورد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).