عرافت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(عِ فَ) [ ع. عرافة ~] (مص ل.)<BR>۱- تدبیر کار مردم کردن.<BR>۲- غیب گویی کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(عِ فَ) [ ع. عرافه ~] (مص ل.) ۱- تدبیر کار مردم کردن. ۲- غیب گویی کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرافت . [ ع ِ ف َ ] (ع اِمص ) (علم ...) عرافة. در اصطلاح استدلال به پاره ای از حوادث گذشته است بر حوادث آینده به مناسبت یا مشابهت خفیه که بین آنهاست و یا اختلاط و ارتباطی که با یکدیگر دارند. رجوع به کهانت شود. عمل عراف نوعی است از کهانت و مخصوص بامور گذشته است و برخی گویند عرافة استدلال از حوادث حالیه بر حوادث آتیه است بمناسبت یا مشابهت . (از بلوغ الارب ج ٣ ص ٢٧٤).