واژه جو

عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۹

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

چون سایه دوست بر زمین می‌افتد بر خاک رهم ز رشک کین می‌افتد ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان روزیت که فرصتی چنین می‌افتد

معنی عراقی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۹ | واژه جو