واژه جو

عرصه گاه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عرصه گاه . [ ع َ ص َ / ص ِ ] (اِ مرکب ) میدانگاه . فراخنای . فضا و ساحت . جای گشاده و با وسعت : هم او عرصه گاهی است شیب و فراز معلق جهانبانش گسترده باز. اسدی .

معنی عرصه گاه | واژه جو