عرفاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
عرفاس . [ ع ِ ] (ع ص ) ناقه ٔ نیک شکیبا بر سیر و سفر. (منتهی الارب ). ماده شتر صبور در حرکت و سیر. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ)شیر بیشه . و یا اینکه به این معنی عِفراس بتقدیم فاء صحیح باشد. (از منتهی الارب ). رجوع به عفراس شود.