عرفان

(عِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) شناختن.<BR>۲- (اِ مص.) خداشناسی.<br>

(عِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) شناختن. ۲- (اِ مص.) خداشناسی.

عرفان . [ ع ِ رِف ْ فا ] (ع مص ) شناختن و دانستن بعد از نادانی . (از منتهی الارب ). ◄ درک کردن به یکی از حواس خمسه . ◄ اقرار کردن به گناه . ◄ پاداش دادن کسی را. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). عِرفان . معرفة. عرفة. رجوع به عِرفان شود.

عرفان . [ ع ُ رُف ْ فا ] (اِخ ) نام کوهی است . (معجم البلدان ). کوهی است . (منتهی الارب ).

عرفان . [ ع ُ ] (اِخ ) معلی بن عرفان . تبع تابعی است . (منتهی الارب ).

تصوف الهیات، حکمت شناخت، علم، معرفت

معرفت، حقیقت تصوف، صوفیگری عرفان عملی، عرفان کشفی عرفان نظری وحدت وجود، پانته‌ایسم

یزدانشناسی

نام مردانه