عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۱۰۵

بر ساغر من که عشق از او نشأه برد حد نیست کسی را که به دعوی نگرد از جرعه خویش اگر به خاک افشانم دریای محیط از او به کشنی گذرد