عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۳۰

گر چشم و دلم ز ناله و گریه جداست زنهار مبر گمان که راحت، که خطاست گر ناله خموش است دلم در جوش است گر دیده سراب است، درونم دریاست