عرفی شیرازی | رباعیها | رباعی شماره ۳۸

دردا که دگر سخن ز فرزانگی است چیزی که نه در شمار دیوانگی است بیگانگی عافیتم ننگی بود اکنون به وی‌ام نسبت هم خانگی است