عسیف

عسیف . [ع ِس ْ سی ] (ع ص ) آنکه راهها را بدون دلیل و راهنما و بدون هدف و رهنمایی بپیماید. (از اقرب الموارد).

عسیف . [ ع َ ] (ع ص، اِ) مزدور و بنده ٔ مستعان به . (منتهی الارب ). اجیر، و گویند مملوک و برده ٔ حقیرداشته شده . (از اقرب الموارد). ◄ پیر فانی . ج، عُسفاء. (منتهی الارب ). جمع آن عسفاء است بر قیاس، و عِسَفة است برخلاف قیاس . (از اقرب الموارد).