واژه جو

عصیان گر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

عصیان گر. [ ع ِص ْ گ َ ] (ص مرکب ) یاغی . گردنکش . سرکش . عاصی . ◄ گناهکار. (ناظم الاطباء).

فرهنگ املایی واژه‌دان

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

معنی عصیان گر | واژه جو