عصیانگر

عصیان گر. [ ع ِص ْ گ َ ] (ص مرکب ) یاغی . گردنکش . سرکش . عاصی . ◄ گناهکار. (ناظم الاطباء).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی