عضرط

عضرط. [ ع َ رَ / ع ِ رِ ] (ع اِ) میان دو خصیه و دبر. ◄ حلقه ٔ دبر. ◄ سرین، یا استخوان برآمده ٔ بالای دبر. ◄ خط که از ذکر تا دبر است . فلان أهلب العضرط؛ بر عضرط او موی بسیار است . (از منتهی الارب ).

عضرط. [ ع ُ رُ ] (ع ص ) نوکر که فقط با طعام شکم خدمت کند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ مزدور. (منتهی الارب ). اجیر. (اقرب الموارد). ◄ ناکس . (منتهی الارب ). لئیم . (اقرب الموارد). عُضارط و رجوع به عضارط شود. ج، عَضارط. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد)، عَضاریط، عَضارِطَة. (منتهی الارب ). ◄ خادم و به دنبال کسی دونده . ج، عَضاریط. (منتهی الارب ).